Jean-Marie Werrebrouck
Jean-Marie Werrebrouck
Een verwenkoffie
aan een tafeltje alleen –
even wennen toch.
Om niet te storen
loopt ze op kousenvoeten
in draf de trap af.
De oude garde
bespeelt de nieuwe lichting –
overtroeven troef.
Oma’s bonsaibos,
door een afgeweken bal
in één klap gerooid.
Slechts het brilletje
doet een vermoeden rijzen:
dames op leeftijd.
De laatste spreker
begint toch af te ronden
en af te ronden.
Naam: Werrebrouck
Voornaam: Jean-Marie
Na zijn studies vertaalkunde aan de Hogeschool Gent bleef Jean-Marie
Werrebrouck (° Alveringem, 1952) in Gent wonen en werken. Omdat hij graag
onder de mensen komt, is hij dikwijls onderweg: stappen, fietsen of varen
op binnen- en buitenlandse wateren. Inspiratie opdoen, overal en op alle
plaatsen.
Een tiental jaar geleden probeerde hij zijn eerste versje van vijf, zeven,
vijf syllaben. Sindsdien is hij naarstig verder blijven schrijven.
Gaandeweg ontwikkelde hij een eigen stijl en geraakte actief betrokken bij
haikukern De Fluweelboom, waar hij verslaggever van de tweemaandelijkse
vergaderingen werd.
Haiku’s en senryu’s uit zijn pen werden in het Engels, het Frans, het
Spaans en zelfs het Latijn vertaald. Sommige verzen werden verticaal
geklasseerd, andere
gekalligrafeerd, geëxposeerd of gepubliceerd in
Vuursteen, Aan het woord, Concept, de Kantelkalender, Een vlucht
herfstvogels, Al stappend op kasseien, Een handvol veren, e.a.